خانه اخبارروز یاد تبریک اعیاد شعبانیه و میلاد حضرت ولی عصر (عج)

تبریک اعیاد شعبانیه و میلاد حضرت ولی عصر (عج)

توسط محمد‌حسین عامری

birhdays-fire-works

شعبان شد و پیک عشق از راه آمد

عطر نفس بقیه الله آمد

با جلوه سجاد و ابوالفضل و حسین

یک ماه و سه خورشید در این ماه آمد

***********************

شاهی به دوصد عزت اجلال آید

با شوکت و فر و جاه اقبال آید

امروز حسین آید و فردا عباس

خورشید زپیش و مه ز دنبال آید

سلام میلاد حضرت ولی عصر (عج) را به همه دوستداران و مریدان آن حضرت تبریک می گویم.

زیباست که در میلاد حضرت حجت به آذین بندی کوچه محله و محیط زندگی خود بپردازیم ولی زیبا تر آن است که وجودمان را نیز مثل اطرافمان شستشو دهیم و با ذهنی پاک به استقبال حضرت حجت برویم، امام وقتمان حضور دارد ولی ظهور ندارد پس سعی کنیم تا می توانیم خود را آماده کنیم تا حضور حضرت حجت به ظهور بپیوند، در تمامی ایام در دل و ذهنمان به یاد حضرت ولی عصر باشیم و رفتار و اعمالمان را آنگونه که شایسته اشرف مخلوقات است پیرایش کنیم و به دور از هرگونه زشتی و ناپاکی حرکت کنیم تا بتوانیم زمانی که ظهور مهدی موعود محقق شد سرمان را بالا بگیریم نه تازه به فکر تغییر خود بیفتیم.

از خودمان شروع کنیم تا جامعه مان ساخته شود و لیاقت ظهور دوازدهمین حجت خدا بر روی زمین را داشته باشد.

ای وارث تاج و تخت محمود بیا          مرآت صفات پاک معبود بیا
خلق آرزوی بهشت موعود کنند        والله تویی بهشت موعود بیا
غیر از تو مرا دلبر و دلدار نباشد         دل نیست هر آندل که ترا یار نباشد
شادم که غم هجر توگردیده نصیبم    بهتر ز غم هجر تو غمخوار نباشد . . .
قائم آل نور، یا مهدی                      عطر سبز حضور، یا مهدی
تا همیشه صبور می مانیم              در هوای ظهور، یا مهدی
اینک که شده ولادتت ای جانا           جلوه نور به دنیا بنما یا مهدی…
در زیر اطلاعاتی سودمند از حضرت امام مهدی (ع) را آماده نمودیم امیدوارم مورد استفاده شما عزیزان قرار بگیرد

ولادت

ولادت حضرت مهدی صاحب‌الزمان (ع) در شب جمعه، نيمه شعبان سال 255 یا 256 هجری بوده است. پس از اينکه دو قرن و اندی از هجرت پيامبر (ص) گذشت، و امامت به امام دهم حضرت هادی (ع) و امام يازدهم حضرت عسکری (ع) رسيد، کم کم در بين فرمانروايان و دستگاه حکومت جبار، نگرانی‌هایی پديد آمد. علت آن اخبار و احاديثی بود که در آن‌ها نقل شده بود : از امام حسن عسکری (ع) فرزندی تولد خواهد يافت که تخت و کاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد کرد و عدل و داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود. در احاديثی که به خصوص از پيغمبر (ص) رسيده بود، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده بود. در اين زمان يعنی هنگام تولد حضرت مهدی (ع)، معتصم عباسی، هشتمين خليفه عباسی، که حکومتش از سال 218 هجری آغاز شد، سامرا، شهر نوساخته را مرکز حکومت عباسی قرار داد. اين انديشه – که ظهور مصلحی پايه های حکومت ستمکاران را متزلزل می‌نماید و بايد از تولد نوزادان جلوگيری کرد، و حتی مادران بی‌گناه را کشت، و يا قابله‌هایی را پنهانی به خانه ها فرستاد تا از زنان باردار خبر دهند – در تاريخ نظايری دارد. در زمان حضرت ابراهيم (ع) نمرود چنين کرد. در زمان حضرت موسی (ع) فرعون نيز به همين روش عمل نمود. ولی خدا نخواست. همواره ستمگران می‌خواهند مشعل حق را خاموش کنند، غافل از آنکه، خداوند نور خود را تمام و کامل می‌کند، اگر چه کافران و ستمگران نخواهند. در مورد نوزاد مبارک قدم حضرت امام حسن عسکری (ع) نيز داستان تاريخ به گونه ای شگفت انگيز و معجزه آسا تکرار شد. امام دهم بيست سال – در شهر سامرا – تحت نظر و مراقبت بود، و سپس امام يازدهم (ع) نيز در آنجا زير نظر و نگهبانی حکومت به سر می‌برد. «به هنگامی که ولادت، اين اختر تابناک، حضرت مهدی (ع)، نزديک گشت، و خطر او در نظر جباران قوت گرفت، در صدد بر آمدند تا از پديد آمدن اين نوزاد جلوگيری کنند، و اگر پديد آمد و بدين جهان پای نهاد، او را از ميان بردارند. بدين علت بود که چگونگی احوال مهدی، دوران حمل و سپس تولد او، همه و همه، از مردم نهان داشته می‌شد، جز چند تن معدود از نزديکان، يا شاگردان و اصحاب خاص امام حسن عسکری (ع) کسی او را نمی‌دید. آنان نيز مهدی را گاه به گاه می‌دیدند، نه هميشه و به صورت عادی»

 شيعيان خاص، مهدی (ع) را مشاهده کردند

در مدت 5 يا 4 سال آغاز عمر حضرت مهدی که پدر بزرگوارش حيات داشت، شيعيان خاص به حضور حضرت مهدی (ع) می‌رسیدند. از جمله چهل تن به محضر امام يازدهم رسيدند و از امام خواستند تا حجت و امام بعد از خود را به آن‌ها بنماياند تا او را بشناسند، و امام چنان کرد. آنان پسری را ديدند که بيرون آمد، همچون پاره ماه، شبيه به پدر خويش. امام عسکری فرمود : «پس از من، اين پسر امام شماست، و خليفه من است در ميان شما، امر او را اطاعت کنيد، از گرد رهبری او پراکنده نگرديد، که هلاک می‌شوید و دينتان تباه می‌گردد. اين را هم بدانيد که شما او را پس از امروز نخواهيد ديد، تا اينکه زمانی دراز بگذرد. بنابراين از نايب او، عثمان بن سعيد، اطاعت کنيد»؛ و بدين گونه، امام يازدهم، ضمن تصريح به واقع شدن غيبت کبری، امام مهدی را به جماعت شيعيان معرفی فرمود، و استمرار سلسله ولايت را اعلام داشت. يکی از متفکران و فيلسوفان قرن سوم هجری که به حضور امام رسيده است، ابو سهل نوبختی می‌باشد. باری، حضرت مهدی (ع) پنهان می‌زیست تا پدر بزرگوارش حضرت امام حسن عسکری در روز هشتم ماه ربیع‌الاول سال 260 هجری ديده از جهان فرو بست. در اين روز بنا به سنت اسلامی، می‌بایست حضرت مهدی بر پيکر مقدس پدر بزرگوار خود نماز گزارد، تا خلفای ستمگر عباسی جريان امامت را نتوانند تمام شده اعلام کنند، و يا بد خواهان آن را از مسير اصلی منحرف کنند، و وراثت معنوی و رسالت اسلامی و ولايت دينی را به دست ديگران سپارند. بدين سان، مردم ديدند کودکی همچون خورشيد تابان با شکوه هر چه تمام‌تر از سرای امام بيرون آمد، و جعفر کذاب عموی خود را که آماده نماز گزاردن بر پيکر امام بود به کناری زد، و بر بدن مطهر پدر نماز گزارد.

 ضرورت غيبت آخرين امام

بيرون آمدن حضرت مهدی (ع) و نمازگزاران آن حضرت همه جا منتشر شد. کارگزاران و مأموران معتمد عباسی به خانه امام حسن عسکری (ع) هجوم بردند، اما هر چه بيشتر جستند کمتر يافتند، و در چنين شرايطی بود که برای بقای حجت حق تعالی، امر غيبت امام دوازدهم پيش آمد و جز اين راهی برای حفظ جان آن «خليفه خدا در زمين» نبود، زيرا ظاهر بودن حجت حق و حضورش در بين مردم همان بود و قتلش همان. پس مشيت و حکمت الهی بر اين تعلق گرفت که حضرتش را از نظرها پنهان نگهدارد، تا دست دشمنان از وی کوتاه گردد، و واسطه فيوضات ربانی، بر اهل زمين سالم ماند. بدين صورت حجت خدا، هر چند آشکار نيست، اما انوار هدايتش از پس پرده غيبت راهنمای مواليان و دوستانش می‌باشد. ضمناً اين کيفر کردار امت اسلامی است که نه تنها از مسير ولايت و اطاعت امیرالمؤمنین علی (ع) و فرزندان معصومش روی بر تافت، بلکه به آزار و قتل آنان نيز اقدام کرد، و لزوم نهان زيستی آخرين امام را برای حفظ جانش سبب شد. در اين باب سخن بسيار است و مجال تنگ، اما برای اينکه خوانندگان به اهميت وجود امام غايب در جهان بينی تشيع پی برند، به نقل قول پروفسور هانری کربن – مستشرق فرانسوی – در ملاقاتی که با علامه طباطبائی داشته، می‌پردازیم : «به عقيده من مذهب تشيع تنها مذهبی است که رابطه هدايت الهيه را ميان خدا و خلق، برای هميشه، نگه داشته و به طور استمرار و پيوستگی ولايت را زنده و پابرجا می‌دارد … تنها مذهب تشيع است که نبوت را با حضرت محمد – صلی الله عليه و آله و سلم – ختم شده می‌داند، ولی ولايت را که همان رابطه هدايت و تکميل می‌باشد، بعد از آن حضرت و برای هميشه زنده می‌داند. رابطه ای که از اتصال عالم انسانی به عالم الوهی کشف نمايد، به واسطه دعوت‌های دينی قبل از موسی و دعوت دينی موسی و عيسی و محمد – صلوات الله عليهم – و بعد از حضرت محمد، به واسطه ولايت جانشينان وی (به عقيده شيعه) زنده بوده و هست و خواهد بود، او حقيقتی است زنده که هرگز نظر علمی نمی‌تواند او را از خرافات شمرده از ليست حقايق حذف نمايد … آری تنها مذهب تشيع است که به زندگی اين حقيقت، لباس دوام و استمرار پوشانيده و معتقد است که اين حقيقت ميان عالم انسانی و الوهی، برای هميشه، باقی و پا برجاست» يعنی با اعتقاد به امام حی غايب.

یا مهدی

 صورت و سيرت مهدی (ع)

چهره و شمايل حضرت مهدی (ع) را راويان حديث شيعی و سنی چنين نوشته اند : «چهره‌اش گندمگون، ابروانی هلالی و کشيده، چشمانش سياه و درشت و جذاب، شانه‌اش پهن، دندان‌هایش براق و گشاد، بینی‌اش کشيده و زيبا، پیشانی‌اش بلند و تابنده. استخوان بندی‌اش استوار و صخره سان، دستان و انگشت‌هایش درشت. گونه‌هایش کم گوشت و اندکی متمايل به زردی – که از بيداری شب عارض شده – بر گونه راستش خالی مشکين. عضلاتش پيچيده و محکم، موی سرش بر لاله گوش ريخته، اندامش متناسب و زيبا، هیئتش خوش منظر و رباينده، رخساره‌اش در هاله ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند غرق. قیافه‌اش از حشمت و شکوه رهبری سرشار. نگاهش دگرگون کننده، خروشش درياسان، و فريادش همه گير». حضرت مهدی صاحب علم و حکمت بسيار است و دارنده ذخاير پيامبران است. وی نهمين امام است از نسل امام حسين (ع) اکنون از نظرها غايب است. ولی مطلق و خاتم اولياء و وصی اوصياء و قائد جهانی و انقلابی اکبر است. چون ظاهر شود، به کعبه تکيه کند، و پرچم پيامبر (ص) را در دست گيرد و دين خدا را زنده و احکام خدا را در سراسر گيتی جاری کند؛ و جهان را پر از عدل و داد و مهربانی کند. حضرت مهدی (ع) در برابر خداوند و جلال خداوند فروتن است. خدا و عظمت خدا در وجود او متجلی است و همه هستی او را فراگرفته است. مهدی (ع) عادل است و خجسته و پاکيزه. ذره ای از حق را فرو نگذارد. خداوند دين اسلام را به دست او عزيز گرداند. در حکومت او، به احدی ناراحتی نرسد مگر آنجا که حد خدايی جاری گردد. مهدی (ع) حق هر حق داری را بگيرد و به او بدهد. حتی اگر حق کسی زير دندان ديگری باشد، از زير دندان انسان بسيار متجاوز و غاصب بيرون کشد و به صاحب حق باز گرداند. به هنگام حکومت مهدی (ع) حکومت جباران و مستکبران، و نفوذ سياسی منافقان و خائنان، نابود گردد. شهر مکه – قبله مسلمين – مرکز حکومت انقلابی مهدی شود. نخستين افراد قيام او، در آن شهر گرد آيند و در آنجا به او بپيوندند … برخی به او بگروند، با ديگران جنگ کند، و هيچ صاحب قدرتی و صاحب مرامی، باقی نماند و ديگر هيچ سياستی و حکومتی، جز حکومت حقه و سياست عادله قرآنی، در جهان جريان نيابد. آری، چون مهدی (ع) قيام کند زمينی نماند، مگر آنکه در آنجا گلبانگ محمدی : اشهد ان لا اله الا الله، و اشهد ان محمدا رسول الله، بلند گردد. در زمان حکومت مهدی (ع) به همه مردم، حکمت و علم بياموزند، تا آنجا که زنان در خانه ها با کتاب خدا و سنت پيامبر (ص) قضاوت کنند. در آن روزگار، قدرت عقلی توده ها تمرکز يابد. مهدی (ع) با تاييد الهی، خردهای مردمان را به کمال رساند و فرزانگی در همگان پديد آورد … مهدی (ع) فرياد رسی است که خداوند او را بفرستد تا به فرياد مردم عالم برسد. در روزگار او همگان به رفاه و آسايش و وفور نعمتی بيمانند دست يابند. حتی چهارپايان فراوان گردند و با ديگر جانوران، خوش و آسوده باشند. زمين گياهان بسيار روياند آب نهرها فراوان شود، گنج‌ها و دفينه های زمين و ديگر معادن استخراج گردد. در زمان مهدی (ع) آتش فتنه ها و آشوب‌ها بيفسرد، رسم ستم و شبيخون و غارتگری برافتد و جنگ‌ها از ميان برود. در جهان جای ويرانی نماند، مگر آنکه مهدی (ع) آنجا را آباد سازد. در قضاوت‌ها و احکام مهدی (ع) و در حکومت وی، سر سوزنی ظلم و بيداد بر کسی نرود و رنجی بر دلی ننشيند. مهدی، عدالت را، همچنان که سرما و گرما وارد خانه ها شود، وارد خانه های مردمان کند و دادگری او همه جا را بگيرد.

 شمشير حضرت مهدی (ع)

شمشير مهدی، سيف الله و سيف الله المنتقم است. شمشيری است خدائی، شمشيری است انتقام گيرنده از ستمگران و مستکبران. شمشير مهدی شمشير انتقام از همه جانيان در طول تاريخ است. درندگان متمدن آدمکش را می‌کشد، اما بر سر ضعيفان و مستضعفان رحمت می‌بارد و آن‌ها را می‌نوازد. روزگار موعظه و نصيحت در زمان او ديگر نيست. پيامبران و امامان و اولياء حق آمدند و آنچه لازمه پند دادن بود بجای آوردند. بسياری از مردم نشنيدند و راه باطل خود را رفتند و حتی اولياء حق را زهر خوراندند و کشتند. اما در زمان حضرت مهدی بايد از آن‌ها انتقام گرفته شود. مهدی (ع) آن قدر از ستمگران را بکشد که بعضی گويند : اين مرد از آل محمد (ص) نيست. اما او از آل محمد (ص) است يعنی از آل حق، آل عدالت، آل عصمت و آل انسانيت است. از روايات شگفت انگيزی که در مورد حضرت مهدی (ع) آمده است، خبری است که از حضرت امام محمد باقر (ع) نقل شده و مربوط است به 1290 سال قبل. در اين روايت حضرت باقر (ع) می‌گویند : «مهدی، بر مرکب‌های پر صدايی، که آتش و نور در آن‌ها تعبيه شده است، سوار می‌شود و به آسمان‌ها، همه آسمان‌ها سفر می‌کند»؛ و نيز در روايت امام محمد باقر (ع) گفته شده است که بيشتر آسمان‌ها، آباد و محل سکونت است. البته اين آسمان شناسی اسلامی، که از مکتب ائمه طاهرين (ع) استفاده می‌شود، ربطی به آسمان شناسی يونانی و هيئت بطلميوسی ندارد … و هر چه در آسمان شناسی يونانی، محدود بودن فلک‌ها و آسمان‌ها و ستارگان مطرح است، در آسمان شناسی اسلامی، سخن از وسعت و ابعاد بزرگ است و ستارگان بی‌شمار و قمرها و منظومه های فراوان؛ و گفتن چنين مطالبی از طرف پيامبر اکرم (ص) و امام باقر (ع) جز از راه ارتباط با عالم غيب و علم خدائی امکان نداشته است.

 غيبت کوتاه مدت يا غيبت صغري

مدت غيبت صغری بيش از هفتاد سال به طول نيانجآميد (از سال 260 ه. تا سال 329 ه) که در اين مدت نايبان خاص، به محضر حضرت مهدی (ع) می‌رسیدند، و پاسخ نامه ها سؤالات را به مردم می‌رساندند. نايبان خاص که افتخار رسيدن به محضر امام (ع) را داشته اند، چهار تن می‌باشند که به «نواب خاص» يا «نايبان ويژه» معروفند. 1 – نخستين نايب خاص مهدی (ع) عثمان بن سعيد اسدی است. که ظاهراً بعد از سال 260 هجری وفات کرد، و در بغداد به خاک سپرده شد. عثمان بن سعيد از ياران و شاگردان مورد اعتماد امام دهم و امام يازدهم بود و خود در زير سايه امامت پرورش يافته بود. 2 – محمد بن عثمان : دومين سفير و نايب امام (ع) محمد بن عثمان بن سعيد فرزند عثمان بن سعيد است که در سال 305 هجری وفات کرد و در بغداد به خاک سپرده شد. نيابت و سفارت محمد بن سعيد نزديک چهل سال به طول انجاميد. 3 – حسين بن روح نوبختی : سومين سفير، حسين بن روح نوبختی بود که در سال 326 هجری فوت کرد. 4 – علی بن محمد سمری : چهارمين سفير و نايب امام حجت بن الحسن (ع) است که در سال 329 هجری قمری در گذشت و در بغداد دفن شد. مدفن وی نزديک آرامگاه عالم و محدث بزرگ ثقه‌الاسلام محمد بن يعقوب کلينی است. همين بزرگان و عالمان و روحانيون برجسته و پرهيزگار و زاهد و آگاه در دوره غيبت صغری واسطه ارتباط مردم با امام غايب و حل مشکلات آن‌ها به وسیله حضرت مهدی (ع) بودند.

 غيبت دراز مدت يا غيبت کبری و نيابت عامه

اين دوره بعد از زمان غيبت صغری آغاز شد، و تاکنون ادامه دارد. اين مدت دوران امتحان و سنجش ايمان و عمل مردم است. در زمان نيابت عامه، امام (ع) ضابطه و قاعده ای به دست داده است تا در هر عصر، فرد شاخصی که آن ضابطه و قاعده، در همه ابعاد بر او صدق کند، نايب عام امام (ع) باشد و به نيابت از سوی امام، ولی جامعه باشد در امر دين و دنيا. بنابراين، در هيچ دوره ای پيوند امام (ع) با مردم گسيخته نشده و نبوده است. اکنون نيز، که دوران نيابت عامه است، عالم بزرگی که دارای همه شرايط فقيه و دانای دين بوده است و نيز شرايط رهبری را دارد، در رأس جامعه قرار می‌گیرد و مردم به او مراجعه می‌کنند و او صاحب «ولايت شرعيه» است به نيابت از حضرت مهدی (ع). بنابراين، اگر نايب امام (ع) در اين دوره، حکومتی را درست و صالح نداند آن حکومت طاغوتی است، زيرا رابطه ای با خدا و دين خدا و امامت و نظارت شرعی اسلامی ندارد. بنا بر راهنمايی امام زمان (عجل الله فرجه) برای حفظ انتقال موجوديت تشيع و دين خدا، بايد هميشه عالم و فقيهی در رأس جامعه شيعه قرار گيرد که شايسته و اهل باشد، و چون کسی – با اعلميت و اولويت – در رأس جامعه دينی و اسلامی قرار گرفت بايد مجتهدان و علمای ديگر مقام او را پاس دارند، و برای نگهداری وحدت اسلامی و تمرکز قدرت دينی او را کمک رسانند، تا قدرت‌های فاسد نتوانند آن را متلاشی و متزلزل کنند. گر چه دوری ما از پناهگاه مظلومان و محرومان و مشتاقان – حضرت مهدی (ع) – بسيار درد آور است، ولی بهر حال – در اين دوره آزمايش – اعتقاد ما اينست که حضرت مهدی (ع) به قدرت خدا و حفظ او، زنده است و نهان از مردم جهان زندگی می‌کند، روزی که «اقتضای تام» حاصل شود، ظاهر خواهد شد، و ضمن انقلابی پر شور و حرکتی خونين و پردامنه، بشريت مظلوم را از چنگ ظالمان نجات خواهد داد، و رسم توحيد و آيين اسلامی را عزت دوباره خواهد بخشيد.

 اعتقاد به مهدويت در دوره های گذشته

اعتقاد به دوره آخرالزمان و انتظار ظهور منجی در دین‌های ديگر مانند : يهودی، زردشتی، مسيحی و مدعيان نبوت عموماً، و دين مقدس اسلام، خصوصاً، به عنوان يک اصل مسلم مورد قبول همه بوده است.

 اعتقاد به حضرت مهدی (ع) منحصر به شيعه نيست

عقيده به ظهور حضرت مهدی (ع) فقط مربوط به شيعيان و عالم تشيع نيست، بلکه بسياری از مذاهب اهل سنت (مالکی، حنفی، شافعی و حنبلی و … ) به اين اصل اعتقاد دارند و دانشمندان آن‌ها، اين موضوع را در کتاب‌های فراوان خود آورده اند و احاديث پيغمبر (ص) را درباره مهدی (ع) از حدیث‌های متواتر و صحيح می‌دانند.

قرآن و حضرت مهدی (ع)

در قرآن کريم درباره حضرت مهدی و ظهور منجی در آخرالزمان و حکومت صالحان و پيروزی نيکان بر ستمگران آياتی آمده است از جمله : «ما در زبور داوود، پس از ذکر ( = تورات) نوشته‌ایم که سرانجام، زمين را بندگان شايسته ما ميراث برند و صاحب شوند». حضرت امام محمد باقر (ع) درباره «بندگان شايسته» فرموده است : منظور اصحاب حضرت مهدی در آخرالزمان هستند؛ و نيز : «ما می‌خواهیم تا به مستضعفان زمين نيکی کنيم، يعنی : آنان را پيشوايان سازيم و ميراث بران زمين». بسم الله الرحمن الرحيم. انا انزلناه فی ليله القدر … ما قرآن را در شب قدر فرو فرستاديم. تو شب قدر را چگونه شبی می‌دانی؟ شب قدر از هزار ماه بهتر است. در آن شب، فرشتگان و روح (جبرئيل) به اذن خدا، همه فرمان‌ها و سرنوشت‌ها را فرود می‌آورند. آن شب، تا سپيده دمان، همه سلام است و سلامت. چنانکه از آيه های «سوره قدر» به روشنی فهميده می‌شود، در هر سال شبی هست که از هزار ماه به ارزش و فضيلت برتر است. آنچه از احاديثی که در تفسير اين سوره، و تفسير آيات آغاز سوره دخان فهميده می‌شود، اين است که فرشتگان، در شب قدر، مقدرات یک ساله را به نزد «ولی مطلق زمان» می‌آورند و به او تسليم می‌دارند. در روزگار پيامبر اکرم (ص) محل فرشتگان در شب قدر، آستان مصطفی (ع) بوده است. هنگامی که در شناخت قرآنی، به اين نتيجه می‌رسیم که «شب قدر» در هر سال هست، بايد توجه کنيم پس «صاحب شب قدر» نيز بايد هميشه وجود داشته باشد وگرنه فرشتگان بر چه کسی فرود آيند؟ پس چنانکه «قرآن کريم» تا قيامت هست و «حجت» است، صاحب شب قدر هست و همو «حجت» است. «حجت» خدا در اين زمان جز حضرت ولی عصر (ع) کسی نيست. چندان که حضرت رضا علیه‌السلام می‌فرماید : «امام، امانت‌دار خداست در زمين، و حجت خداست در ميان مردمان، و خليفه خداست در آبادی‌ها و سرزمین‌ها … » . فيلسوف معروف و متکلم بزرگ و رياضي دان مشهور اسلامی، خواجه نصيرالدين طوسی می‌گوید : «در نزد خردمندان روشن است که لطف الهی منحصر است در تعيين امام (ع) و وجود امام به خودی خود لطف است از سوی خداوند، و تصرف او در امور لطفی است ديگر؛ و غيبت او، مربوط به خود ماست. »

 طول عمر امام زمان (ع)

درازی عمر امام (ع) با در نظر گرفتن عمرهای درازی که قرآن بدانها گواهی می‌دهد، و در کتاب‌های تاريخی نيز افراد معمر (دارای عمر دراز) زياد بوده اند، و در گذشته و حال نيز چنين کسانی بوده و هستند، عمر زياد حضرت مهدی (ع) به هيچ دليلی محال نيست، بلکه از نظر عقلی و ديد وسيع علمی و امکان واقع شدن به هیچ صورت بعيد نيست. از این‌ها گذشته اگر از نظر قدرت الهي، بدان نظر کنيم، امری ناممکن نيست. در برابر قدرت خدا – که بر هر چيز تواناست – عمرهايی مانند عمر حضرت نوح (ع) و عمر بيشتر از آن حضرت و يا کمتر از آن کاملاً امکان دارد. برای خدای قدير و حکيم، کوچک و بزرگ، کم و بسيار، همه و همه مساوی است. بنابراين حکمت کامل و بالغ او، تا هر موقع اقتضا کند بنده خود را در نهايت سلامت زنده نگاه می‌دارد. پس طبق حکمت الهی، امام دوازدهم، مهدی موعود (ع) بايد از انظار غايب باشد و سال‌ها زنده بماند و راز دار جهان و واسطه فيض برای جهانيان باشد تا هر وقت خدا اراده کند ظاهر گردد، و عالم را پس از آنکه از ظلم و جور پر شده، از قسط و عدل پر کند.

 انتظار ظهور قائم (ع)

بر خلاف آنان که پنداشته اند انتظار ظهور يعنی دست روی دست گذاشتن و از حرکت‌های اصلاحی جامعه کنار رفتن و فقط «گليم» خود را از آب بيرون بردن، و به جريانات اسلام دينی و اجتماعی بي تفاوت ماندن، هرگز چنين پنداری درست نيست … بر عکس، انتظار يعنی در طلب عدالت و آزادگی و آزادی فعاليت کردن و در نپذيرفتن ظلم و باطل و بردگی و ذلت و خواری، مقاومت کردن و در برابر هر ناحقی و ستمی و ستمگری ايستادن است. «مجاهدات خستگی ناپذير و» فوران‌های خونين شيعه «در طول تاريخ، گواه اين است که در مکتب، هيچ سازشی و سستی راه ندارد. شيعه در حوزه» انتظار «یعنی، انتظار غلبه حق بر باطل، و غلبه داد بر بيداد، و غلبه علم بر جهل، و غلبه تقوا بر گناه، همواره آمادگی خود را برای مشارکت در نهضت‌های پاک و مقدس تجديد می‌نماید، و با ياد تاريخ سراسر خون و حماسه سربازان فداکار تشيع، مشعل خونين مبارزات عظيم را بر سر دست حمل می‌کند». اينکه به شيعه دستور داده اند که به عنوان «منتظر» هميشه سلاح خود را آماده داشته باشد، و با ياد کردن نام «قائم آل محمد (ص) » قيام کند ناشی از همين آمادگی است. ناشی از همين قيام و اقدام است. پايان اين بحث را از نوشته زنده ياد آيه الله طالقانی، عالم مبارز اسلامی بهره می‌بریم که می‌گوید : « … توجه دادن مردم به آينده درخشان و دولت حق و نويد دادن به اجرای کامل عدالت اجتماعی، و تاسيس حکومت اسلام و ظهور يک شخصيت خدا ساخته و بارز، که مؤسس و سرپرست آن حکومت و دولت است، از تعاليم مؤسسين اديان است، و در مکتب تشيع، که مکتب حق اسلام و حافظ اصلی معنويات آن است، جزء عقيده قرار داده شده … و پيروان خود را به انتظار چنين روزی ترغيب نموده، و حتی انتظار ظهور را از عبادات دانسته اند، تا مسلمانان حق پرست، در اثر ظلم و تعدی زمامداران خودپرست و تسلط دولت‌های باطل، و تحولات اجتماعی و حکومت ملل ماده پرست، اعم از شرقی و غربی، خود را نبازند و دل قوی دارند و جمعيت را آماده کنند؛ و همين عقيده است که هنوز مسلمانان را اميدوار و فعال نگاه داشته است، اين همه فشار و مصيبت از آغاز حکومت دودمان دنائت و رذالت اموی، تا جنگ‌های صليبی و حمله مغول، و اختناق و تعديهای دولت‌های استعماری، بر سر هر ملتی وارد می‌آمد، خاکسترش هم به باد فنا رفته بود. ليکن دينی که پيشوايان حق آن دستور می‌دهند که چون اسم صريح» قائم «مؤسس دولت حقه اسلام برده می‌شود، بپا بايستيد و آمادگی خود را برای انجام تمام دستورات اعلام کنيد، و خود را هميشه نيرومند و مقتدر نشان دهيد، هيچ وقت، نخواهد مرد … »

چند نفر از اصحاب امام زمان(عج) زن هستند؟

همه اصحاب امام زمان (عج) جوان و 50 نفرشان زن هستند. یاران مخلص امام دوازدهم در زمان ظهور حضرت 313 نفرهستند که 50 نفر از این یاران را زنان تشکیل می‌دهند، در زمان به زمین آمدن حضرت عیسی (ع) نیز که به همراه امام زمان (عج) خواهند آمد، 800 نفر از پیروان ایشان زن هستند و این امر نشان می‌دهد که زنان نقش موثری در انتظار منجی دارند.

5/5 - (1 امتیاز)

related posts

17 نظرات

بازاريابي و تبليغات اينترنتي 23 تیر 1390 - 1:45 بعد از ظهر

سلام و خسته نباشيد

تم جديدتون مبارك باشه . راستش چند بار خواستم بگم كه تم تون رو عوض كنيد ديگه روم نشد. الان باز خيلي بهتر از قبل شده.

موفق باشيد محمد آقا

پاسخ
محمدحسین عامری 23 تیر 1390 - 4:01 بعد از ظهر

سلام خیلی ممنون اعیاد شعبانیه را به شما تبریک می گم
خوشحالم که خوشتان آمده خیلی وقته می خواستم یک تغییراتی بدم ولی وقت نمی شد.
با تشکر

پاسخ
بیرم جنوب فارس 10 خرداد 1393 - 10:18 قبل از ظهر

با سلام و خسته نباشید
ایام شعبانیه را به تمامی شیعیان جهان، بالاخص بیرمی های جنوب فارس تبریک میگویم.

پاسخ
ساحل 1 خرداد 1394 - 7:36 بعد از ظهر

سلام اعیاد شعبانیه بر همگان مبارک. سالروز آزادسازی خرمشهر گرامی باد.
روز میلاد زهره ی زهراست
در زمین شور و آسمان غوغاست…

پاسخ
محمد حسین عامری 1 خرداد 1394 - 11:45 بعد از ظهر

سلام بر شما و همه هموطنان عزیز گرامی باد.
سپاس

پاسخ
ساحل 4 خرداد 1394 - 10:45 قبل از ظهر

خدایا! از لطف خود به حال من چنان بنگر که به آن که او را خواندی و اجابتت کرد و به کار طاعتت واداشتی و اطاعتت نمود ، می نگری. ای نزدیکی که هرگز دور از آنکه فریفته ی توست نمی شوی و ای با جود و کرمی که هرگز بر آن که به احسانت امید دارد بخل نمی کنی.
خدایا به من دلی عطا کن که مشتاق مقام قرب تو باشد و زبانی که سخن صدقش به سوی تو بالا رود و نظر حقیقتی که تقرب تو جوید…

***فرازی از مناجات زیبای شعبانیه***

پاسخ
فلاح 7 خرداد 1394 - 6:26 قبل از ظهر

سلام
وقتتون بخیر چه مطالب زبباو اموزنده ای
اعیاد شعبانیه مبارک

پاسخ
محمد حسین عامری 7 خرداد 1394 - 7:48 بعد از ظهر

سلام این عید بر شما و خانواده محترمتان گرامی باد.
سپاس

پاسخ
فلاح 7 خرداد 1394 - 6:27 قبل از ظهر

سلام مطالبتون زیبا و اموزنده بود
اعیاد شعبانیه مبارک

پاسخ
ساحل 7 خرداد 1394 - 12:26 قبل از ظهر

خدایا ! آن روزی که میان بندگانت حکم می کنی، مرا به لقاء خود شاد گردان. خدایا ! من مانند کسی به درگاهت عذر می خواهم که به قبول عذر ، سخت محتاج است ؛ پس عذرم را بپذیر ای کریم ترین کسی که گنهکاران از او معذرت می طلبند . خدایا حاجتم را رد مکن و دست طمعم را از درگاهت محروم بر نگردان و امید و آرزویم را از لطف و کرمت ، جدا مساز.
خدایا اگر تو اراده ی خواری مرا داشتی به هدیه و احسانت سرافرازم نمی کردی و اگر می خواستی مرا رسوا سازی، در دنیا معافم نمی فرمودی. خدایا من هرگز به تو این گمان را نمی برم که حاجتی که به تو دارم و عمرم را در طلبش فانی کردم ، روا نسازی. خدایا حمد و ثنا مخصوص توست ؛ حمدی ابدی و دائمی که همواره بیفزاید و هرگز فنا نپذیرد چنانکه تو دوست داری و بپسندی.
خدایا ! اگر مرا به جرمم مواخذه کنی تو را به عفوت مواخذه می کنم و اگر مرا به گناهم باز خواست کنی تو را به مغفرتت باز خواست می کنم و اگر مرا به آتش دوزخ ببری، اهل دوزخ را آگاه خواهم کرد که من تو را دوست می داشتم …

“فرازی از مناجات زیبای شعبانیه”

پاسخ
محمد حسین عامری 7 خرداد 1394 - 7:47 بعد از ظهر

واقعا زیبا بود و قابل تامل
این مناجات به ناخودآگاه آدم را از گناه کبیره نا امیدی از عفو خدا دور می کند.
ای رحمان و رحیم به بزرگی است قسمت میدهم هیچ کسی را از درگاهت نا امید بر نگردان
همچنان منتظر تشریف فرمایی شما و نظرات زیبایتان هستیم.
سپاس

پاسخ
ساحل 13 خرداد 1394 - 11:25 قبل از ظهر

روز میلادش جهان زیبا شده
در زمین و آسمان غوغا شده
بانگ منجی آید از کعبه به گوش
از قدومش، نهرها دریا شده
او شبیه احمد است و مرتضی
چشمها از دیدنش بینا شده
کاش برگردی و ببینی عاشقان
از غم عشقت چنین شیدا شده

“ساحل”

پاسخ
محمد حسین عامری 13 خرداد 1394 - 1:53 بعد از ظهر

مثل همیشه با کلام گهربارتان روشنی بخش این محفل شدید.
سپاس

پاسخ
ساحل 4 تیر 1394 - 11:35 قبل از ظهر

سلام ماه رحمت و مغفرت الهی بر شما و همگی دوستان گرامی مبارک. طاعات و عباداتتون مقبول درگاه حق. در این روزها و شبهای عزیز التماس دعا.

پاسخ
محمد حسین عامری 6 تیر 1394 - 4:34 بعد از ظهر

سلام
طاعات و عبادات شما نیز مقبول درگاه حق
سپاس

پاسخ
ساحل 27 تیر 1394 - 3:12 بعد از ظهر

سلام عید سعید فطر بر شما و سایر دوستان گرامی مبارک و فرخنده باد.انشا… بهترین تقدیر را از خداوند منان عیدی بگیرید.

پاسخ
محمد حسین عامری 27 تیر 1394 - 6:28 بعد از ظهر

سلام
این عید فرخنده بر شما نیز مبارک باد
مستدام باشید و پایدار
سپاس

پاسخ

پیام بگذارید